92

“De beker,de beker,niets anders dan de beker”

“We hebben de competitie weer spannend gemaakt”. Dat waren de woorden die Adri Koster afgelopen zondag sprak na de gewonnen wedstrijd van Ajakkes tegen het altijd lastige Willem II.

Maar, mijnheer Koster, als iets de competitie weer met enige spanning heeft doen toenemen is het de vechtlust van Roda JC geweest.  Werden “mannetjes” als Marcel Meeuwis en Marcel de Jong door Atteveld nog stevig aangepakt na het debacle van Rotterdam, nu stonden ze er weer allebei. Slemielig was de terugspeelbal van de Jong waardoor PSV het doelpunt kon maken, maar de inzet en de vechtlust nadien waren tekenend voor een Roda JC dat weigerde het hoofd in de schoot te leggen en met volle overtuiging op zoek ging naar een gelijkspel. Dat die er dan komt in de allerlaatste seconden is alleen maar mooi meegenomen. Ik heb zelfs, voor het eerst in mijn leven, de kleine man uit Echt (Sef Vergoossen)  uit zijn dak zien gaan. Daar waar Sef, en u weet dat hij mijn goeroe is, altijd en immer de rust zelve is, moest een met water gevulde bidon het ontgelden. Die bidon zou wel een eens een kleine gifbeker kunnen zijn, die Sef tot op de bodem moest ledigen. Is het niet drinkend, dan wel leeggooiend met enig geweld.

Marcel Meeuwis, de ene week verguisd, de daaropvolgende week de grote held. Zijn doelpunt zorgt ervoor dat Roda zich nog steeds mag verheugen op een plekje bij de eerste negen van de ranglijst. Maar let op: FC Utrecht, en ook nog steeds Vitesse, zitten op het vinkentouw. De kloof naar deze ploegen bedraagt nog maar luttele 4 puntjes en met nog 5 wedstrijden te spelen zullen twee van de drie zegevierend de play-offs halen en eentje mag zich opmaken voor een plekje in de Intertoto. Voor Roda betekent dit dat er uit die wedstrijden toch tenminste 9 punten gehaald moeten worden om met plezier terug te kunnen kijken op de jaargang 2007-2008, ervan uitgaande dat Utrecht en Vitesse ook de nodige puntjes zullen pakken. Met wedstrijden tegen Heerenveen (uit), NEC (thuis), Heracles (uit), VVV (thuis) en Feijenoord (uit) zullen de wedstrijden tegen de lager geplaatste ploegen cruciaal zijn.

Maar wat stelt de competitie nog voor als Roda op zondag 27 april in de bekerfinale staat en  de beker voor de derde keer in successie mee naar huis neemt. We staan dan in Europa volgend seizoen en dat is toch waar het allemaal, ook in de vierendertig competitiewedstrijden en ook in de play-offs, om draait. Met andere woorden: nog twee wedstrijden hard knokken en gaan voor iedere bal en je doel is bereikt. Honderdtachtig minuten hoeft deze jaargang nog maar te duren. Dat moet toch op te brengen zijn. Voor die honderdtachtig minuten mag je de overige vierhonderdvijftig op je lauweren rusten. Het vervelende is alleen dat je die laatste belangrijke wedstrijd pas speelt als de competitie is afgelopen. Verlies je de finale heb je in wezen helemaal niets en ben je toch weer aangewezen op de uitslag van de competitie die een week eerder eindigt.

Een dilemma? Nee, want als je uitgaat van de eigen kracht dan weet je dat je beide doelen kunt halen.

Van mij had Roda de wedstrijd tegen PSV met 0-20 mogen verliezen. Als in de halve eindstrijd om de beker blijkt dat Roda teveel krachten heeft verloren door knokkend een gelijkspel tegen PSV te halen is er mijns inziens niet goed omsprongen met de beschikbare mogelijkheden. De beker, de beker en niets anders dan de beker, is het grote heilige doel dat nu voor ogen staat.

Ik was erbij tegen Heerenveen in 1997; ik was erbij tegen NEC in 2000. De memorabilia zijn ruimschoots en prominent in mijn woonhuis aanwezig. Ik heb nog ruimte te over voor een volgend item. Dus laten we die eind april ophalen.

Tot volgende week

’t Lempsje

Reacties mogelijk via vocer1960@hotmail.com