93

                 “Als je wint, heb je vrienden….”

                 Als je wint, heb je vrienden Rijen dik, echte vrienden
                                  Als je wint, nooit meer eenzaam’Zolang je wint.
                                                             (bron: www.xs4all.nl/weerkman/liedjes)

Tot deze conclusie kwam ik afgelopen donderdag toen ik paraderend door Kerkrade en mijn wijk, Haanrade, liep. De tekst van Hennie Vrienten en Herman Brood is opeens heel actueel. De laatste weken werd Roda door mijn buurtgenoten voornamelijk `afgezeikt` en termen als: `het wordt nooit wat` en `typisch Roda, van de groten winnen en van de kleintjes verliezen` waren dan ook niet van de lucht. Soms hebben deze zegsmannen gelijk en misschien wel vaker dan soms, maar een echte fan, en echte supporter, blijft achter zijn ploeg staan, door dik en dun, ook wanneer hij momenten beleeft die aangeven dat zijn Trots zich in troebeler vaarwater bevindt.

Mijn overbuurman is zo iemand die altijd met een negatieve conclusie paraat staat en altijd commentaar levert als ik mijn Rodavlag in top hijs: `Hé, buurman, hang die vlag maar halfstok, want het wordt toch weer niets`. Van dit soort uitspraken moet ik het dan hebben. Toch probeer ik iedere keer weer deze ongelovige ervan te overtuigen dat we blij mogen zijn met voetbal op eredivisieniveau in Kerkrade, dat we het eigenlijk fantastisch doen met een dertiende begroting en dat echte supporters, ongeacht de uitslag en/of geleverde voetbalprestatie, hun club met verve zullen verdedigen. Want niet de voetballers, het bestuur of technische staf zijn de constante factor van de club. De constantie factor is/zijn de supporters die, net zoals ik, al veertig jaar verbonden en vergroeid zijn met de club; soms actief en op de voorgrond, maar velen ook enkel op de achtergrond, maar wel wekelijks aanwezig langs het lijntje.

Donderdag, na de halve bekerstrijd in Almelo, was dus zo´n dag dat ik alleen maar vrienden tegenkwam en dus ook mijn overbuurman. Zijn superlatieven waren niet van de lucht. `Slechte wedstrijd, biet verdient` maar door zijn woorden klonk wel een bepaalde mate van trots door dat het clubje uit zijn `hemetsjtad` er toch maar in geslaagd was voor de derde keer in pakweg tien jaar de gang naar de eindfase in de Kuip te maken. Waarschijnlijk gaat hij zelfs mee, ondanks het feit dat hij het Parkstad Limburg Stadion enkel kent van de mars-, en showwedstrijden tijdens het Wereld Muziek Concours.

Op zevenentwintig april gaan we met zijn zeventienduizenden naar de Kuip en zullen we dit stukje Rotterdam-Zuid op zijn grondvesten laten beven. We zullen de steden en dorpjes tussen Kerkrade en Rotjeknor laten merken dat er een Limburgse invasie bezig is zich te voltrekken. We zullen dansend, zingend en brullend op de stoelen staan en onze jongens naar de overwinning voeren. Want op die dag zijn we allemaal vrienden. Huub Narinx zal zijn zin krijgen door een stadion eens vol te zien.

Want als je wint, heb je vrienden….

                                                        …zolang je wint!!!

Tot volgende week.

´t Lempsje

Reacties mogelijk via: vocer1960@hotmail.com