|
102
“De Leeuw is los”
Deze kreet uitte
mijn baasje afgelopen zaterdag zo rond een uur of zes.
Er ging een gejuich op in onze huiskamer.
Nou word ik zelf
ook wel eens losgelaten. Een heerlijk gevoel is dat!. Ik
mag dan lekker rennen en snuffelen. Uiteraard moet ik
dan ook even een drolletje draaien wat dat hoort er nou
eenmaal bij. Als ik een beetje geluk heb neemt mijn baas
een balletje mee. Daar ren ik dan lekker achteraan, en
als ik hem heb zorg ik dat ik hem zo snel mogelijk weer
kwijtraak (terugbreng naar de baas) want de kans is dan
zeer groot dat hij hem weer weggooit en ik er weer
lekker achteraan kan.
Dat lijkt wel een
beetje op voetbal, hoor. Zogauw een speler de bal heeft
probeert ie hem zo snel mogelijk weer weg te schieten,
het liefst naar iemand in een shirtje met dezelfde
kleur. En die schiet hem weer zo snel mogelijk weg. Ik
wou dat ik dat ook eens kon spelen met andere honden uit
de buurt.
Onze opperleeuw,
Marco van Basten, heeft zijn formatie rond kunnen
breien. Daar waar Ryan Babel nog een steekje liet
vallen, moet Bulleroes (weet ook niet hoe je dat
schrijft, maar wel hoe je dat blaft) er mede voor gaan
waken dat geen Italiaan, Fransoos of Roemeen richting
doelmanwelpje van der Sar kan komen. De andere welpjes
zorgen er wel voor dat alle fouten van de defensie
teniet worden gedaan door aan de andere kant er net
ééntje meer te maken dat de tegenstander. Dat is de
simpele regel van het voetbalspel, zegt mijn baas: er
net ééntje meer maken. Ik maak er ook wel eens eentje
meer, maar dan de vrouw van mijn baas niet zo blij, want
dan heeft ze net te weinig zakjes bij zich om mijn
zaakjes op te ruimen.
Over welpjes
gesproken: de wereld (om mij heen) lijkt wel
losgeslagen. Iedereen schijnt van allerlei
leeuwenprullaria te verzamelen. Ze schijnen zelfs gratis
te worden weggegeven. Ik kan er ook niet meer onderuit.
Ik moet met een oranje strikje en een oranje bandana
mijn dagelijkse rondjes draven. Er schijnen zelfs echte
leeuwen te komen in een of ander gaiespark, maar dat
duurt nog wel even. Stel je voor: als ik een keer blaf
word ik meestal al snel tot rust gemaand, maar zo’n
leeuwenbrul is over een afstand van dertig kilometer nog
te horen. Misschien moet Roda JC ook maar zo’n leeuw
gaan aanschaffen zodat zijn brul reikt tot Pierencity en
Shittard.
De Leeuw is los.
Aan het geschreeuw van mijn baasje te horen hebben de
Oranjewelpjes tenminste drie keer gescoord tegen de
bleue spelers uit Pizzaland (dat vind ik trouwens ook
lekker: pizza. Maar voor een bordje macaroni draai ik
ook mijn pootje niet om; alleen moet de baas er geen
saus bij doen, want dat is niet goed voor me). Volgens
mij was het een zeer aangename wedstrijd, want ik hoorde
overal in de buurt de tv, dan wel de radio aanstaan.
Jammer dat onze Duitse buren nu net deze week hebben
gepland om op vakantie te gaan. Ik had die kat van de
buren nou eens zo lekker kunnen katten dat zij ’s
morgens een flinke kater zou hebben overgehouden.
De baas heeft zijn
welpjes in zijn klas in het dorpje bij Pierencity ook
helemaal gek gekregen. Ze hebben zelfs de krant gehaald.
Ik zet hier de foto bij, zodat u weet hoe gek die baas
is.

De baas heeft het
er over dat we aan het eind van de week de jongens van
wijn en kammenbèr ook kunnen pakken. Lijkt me wel wat:
na pizza lekker een stukkie kaas als toetje.
Tot volgende week.
Q.
Reacties mogelijk
via: vocer1960@hotmail.com
|