102

“De Leeuw is los”

 

Deze kreet uitte mijn baasje afgelopen zaterdag zo rond een uur of zes. Er ging een gejuich op in onze huiskamer.

Nou word ik zelf ook wel eens losgelaten. Een heerlijk gevoel is dat!. Ik mag dan lekker rennen en snuffelen. Uiteraard moet ik dan ook even een drolletje draaien wat dat hoort er nou eenmaal bij. Als ik een beetje geluk heb neemt mijn baas een balletje mee. Daar ren ik dan lekker achteraan, en als ik hem heb zorg ik dat ik hem zo snel mogelijk weer kwijtraak (terugbreng naar de baas) want de kans is dan zeer groot dat hij hem weer weggooit en ik er weer lekker achteraan kan.

Dat lijkt wel een beetje op voetbal, hoor. Zogauw een speler de bal heeft probeert ie hem zo snel mogelijk weer weg te schieten, het liefst naar iemand in een shirtje met dezelfde kleur. En die schiet hem weer zo snel mogelijk weg. Ik wou dat ik dat ook eens kon spelen met andere honden uit de buurt.

Onze opperleeuw, Marco van Basten, heeft zijn formatie rond kunnen breien. Daar waar Ryan Babel nog een steekje liet vallen, moet Bulleroes (weet ook niet hoe je dat schrijft, maar wel hoe je dat blaft) er mede voor gaan waken dat geen Italiaan, Fransoos of Roemeen richting doelmanwelpje van der Sar kan komen. De andere welpjes zorgen er wel voor dat alle fouten van de defensie teniet worden gedaan door aan de andere kant er net ééntje meer te maken dat de tegenstander. Dat is de simpele regel van het voetbalspel, zegt mijn baas: er net ééntje meer maken. Ik maak er ook wel eens eentje meer, maar dan de vrouw van mijn baas niet zo blij, want dan heeft ze net te weinig zakjes bij zich om mijn zaakjes op te ruimen.

Over welpjes gesproken: de wereld (om mij heen) lijkt wel losgeslagen. Iedereen schijnt van allerlei leeuwenprullaria te verzamelen. Ze schijnen zelfs gratis te worden weggegeven. Ik kan er ook niet meer onderuit. Ik moet met een oranje strikje en een oranje bandana mijn dagelijkse rondjes draven. Er schijnen zelfs echte leeuwen te komen in een of ander gaiespark, maar dat duurt nog wel even. Stel je voor: als ik een keer blaf word ik meestal al snel tot rust gemaand, maar zo’n leeuwenbrul is over een afstand van dertig kilometer nog te horen. Misschien moet Roda JC ook maar zo’n leeuw gaan aanschaffen zodat zijn brul reikt tot Pierencity en Shittard.

De Leeuw is los. Aan het geschreeuw van mijn baasje te horen hebben de Oranjewelpjes tenminste drie keer gescoord tegen de bleue spelers uit Pizzaland (dat vind ik trouwens ook lekker: pizza. Maar voor een bordje macaroni draai ik ook mijn pootje niet om; alleen moet de baas er geen saus bij doen, want dat is niet goed voor me). Volgens mij was het een zeer aangename wedstrijd, want ik hoorde overal in de buurt de tv, dan wel de radio aanstaan. Jammer dat onze Duitse buren nu net deze week hebben gepland om op vakantie te gaan. Ik had die kat van de buren nou eens zo lekker kunnen katten dat zij ’s morgens een flinke kater zou hebben overgehouden.

De baas heeft zijn welpjes in zijn klas in het dorpje bij Pierencity ook helemaal gek gekregen. Ze hebben zelfs de krant gehaald. Ik zet hier de foto bij, zodat u weet hoe gek die baas is.

De baas heeft het er over dat we aan het eind van de week de jongens van wijn en kammenbèr ook kunnen pakken. Lijkt me wel wat: na pizza lekker een stukkie kaas als toetje.

 

Tot volgende week.

Q.

Reacties mogelijk via: vocer1960@hotmail.com