|
145
“Gelukkig”
Gelukkig is het meest memorabele seizoen uit de
geschiedenis van Roda JC voorbij en gelukkig zijn wij,
die aan de goede kant van de promotie/degradatiecyclus
staan.
Hebt u ook peentjes
gezweet afgelopen woensdag? Bij mij waren het geen
peentjes, maar grote, dikke moeren. Van die moeren waar
mijn moeder vroeger de hutspot van maakte. Bij het
doelpunt van Bodor maakte ik een vreugdesprong, waarbij
de kramp spontaan in mijn rechterkuit schoot en ik, in
plaats van uit te barsten in vreugde, nu uitbarstte van
pijn en alle vreugde aan mij voorbij moest laten gaan
(met een eeuwige dank aan mijn vrouw die mijn voet
vliegensvlug in de anti-kramphouding wist te leggen; met
weer dank aan haar cursusleider van de Bedrijf Hulp
Verlening).
Ik had het gewoon
niet meer en alle frustratie van een heel seizoen kwam
in mij naar boven. Zelfs in deze wedstrijd leek het er
lang op dat we aan het kortste eind zouden trekken toen
Hadouir en Bodor een strafschop werd onthouden. Ook op
het eind van de tweede helft heeft osn leven even aan
een zijde draadje gehangen toen Braamhaar zijn gang naar
de opticien aan het plannen was en Cambuur een
onterechte strafschop toekende wegens een handsbal van
Delorge (of was Braamhaar zijn herhalingcursus
scheidsrechteren van komende zomer eens na aan het
gaan?).
Op het prikbord van
Roda JC is Bram Castro bijna het gehele seizoen
uitgemaakt voor de zwartste Piet van het stel; hij kon
niets, was geen heerser in de zestien; was een
grabbelaar. Bram moest worden verbannen en Roda moest
naarstig op zoek naar een vervanger.
Bram is weldegelijk
een heerser, een heerser op de lijn. Met andere woorden:
Bram is een echte lijnkeeper. Vergelijk hem maar met een
Jan van Beveren. Hoe vaak heb ik Bram al geen
onmogelijke ballen op de lijn zien stoppen? De
penaltyreeks was voor Bram dan ook koren op zijn molen
en hij kon zich zodoende revancheren voor alle negatieve
kritieken van weleer. Bram was de held van de avond. Dat
bewijst ook de poll op de site van Roda United, welke
Bram uitroept als de speler van de avond. Zo zie je maar
weer hoe dicht eeuwige roem en eeuwige slemieligheid bij
elkaar liggen.
Wat ik ook
fantastisch vond om te zien was hoe enkele A-spelers
zich het vuur uit de schoenen liepen Misschien niet
altijd even economisch, maar wel, uiteindelijk,
effectief. Op mij hebben ze een goede indruk
achtergelaten. Nu snap ik eindelijk waarom die
Kamaroenees Arnaud Suchuin is aangetrokken. Jammer dat
hij niet eerder en vaker aan het grote werk heeft mogen
ruiken, want ook hij liet een goede indruk achter.
Gelukkig, het
seizoen is voorbij. Volgende week zal ik het seizoen
nogmaals laten passeren en in één samenvatting proberen
te vatten, en daarna laat ik de columns even voor wat ze
zijn, want ook ik heb behoefte aan even afstand van alle
gebeurtenissen. Het seizoen begint trouwens alweer op
een moment dat velen op vakantie zullen zijn.
Toch werpt de
jaargang 2009-2010 al zijn schaduwen vooruit. Als Martin
van Geel nu geen slagen probeert te slaan kan het zomaar
zijn dat de komende competitie op eenzelfde
teleurstelling uitdraait als de afgelopen jaargang. Nol
Hendriks solliciteert nadrukkelijk naar een functie
binnen de club en onze Nieuw-Zeelander heeft ook nog
niet afgehaakt, naar ik begrijp. Op dit
“pluche-niveau”moet nu de slag gewonnen worden…
Dus, heren doe uw
werk en let op onze zaak!!!
Tot volgende week.
’t Lempsje
Reacties mogelijk
via: vocer1960@hotmail.com
|